Ποιος είναι ο @min_ta_rwtas και γιατί ξεκινάω να ποστάρω στο blog αναφερόμενος σε αυτόν; Ο Δημήτρης είναι συμφοιτητής από το 3ο έτος (που καθυστερημένα τελείωσα κάποια του μαθήματα φέτος), ο οποίος δραστηριοποιείται στο Twitter και στο Facebook, όπως οι περισσότεροι από εμάς. Μέχρι να ξεκινήσουμε να ερευνούμε το θέμα games, παρακολουθούσα τα tweets του Δημήτρη με περιέργεια. Κάτι μυστήρια πράγματα, μιλούσε για βροχές σε φανταστικές περιοχές και για άλλα φαινόμενα σε αυτές. Μου φάνηκε ότι πραγματικά τον ενδιέφερε τι συνέβαινε στον κόσμο του WoW, του διάσημου online παιχνιδιού που λίγο - πολύ όλοι έχουμε ακούσει (έλα κορίτσια, πόσες είχατε αγόρι που πέρασε περίοδο "καψίματος"; :P).
Έφτασε, λοιπόν, η στιγμή να επιλέξω κι εγώ σε ποιους θα απευθυνθώ για να κάνω τις ερωτήσεις μου για το online gaming και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται από ορισμένους Έλληνες χρήστες. Έτσι, σκεπτόμενος τα tweets του, πλησίασα το Δημήτρη για να μου μεταφέρει κάτι από την εμπειρία του και τις απόψεις του για το θέμα. Ομολογώ ότι η απάντησή του με εξέπληξε. Σας παραθέτω την απάντησή του αυτούσια και μετά θα σχολιάσω το γιατί με εξέπληξε.
H "καρίερα" μου στα παιχνίδια υπολογιστή άρχισε το 1997 με το Theme Hospital,ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια εκείνης της εποχής. Τα online παιχνίδια, όμως, τα γνωρίζω μέσω του World of Warcraft (γνωστό και ως WoW στην .."πιάτσα"). Η κύρια αιτία που ξεκίνησα αυτό το τόσο εθιστικό παιχνίδι ήταν.. ο αδερφός μου. Το έβλεπα που έπαιζα με τις ώρες και τον κορόιδευα. Πάντα, όμως, έχεις την περιέργεια να παρατηρείς αυτό που κοροιδεύεις. Και έτσι ξεκίνησαν όλα. Σταμάτησα να κοροιδεύω - ξεκίνησα να παρατηρώ - σταμάτησα να το βρίσκω βαρετό - ξεκίνησα να παίζω. Δεν είχα ιδιαίτερη αγάπη στα internet cafes. Πάντα προτιμούσα να παίζω στον υπολογιστή μου και να συνεννοούμαι με τους συμπαίκτες μου μέσω αυτού. Και τώρα που είπα "συμπαίκτες", να πω πως η ύπαρξη συμπαικτών στα online games είναι το στοιχείο εκείνο που τα κάνει ξεχωριστά. Υπάρχει διάδραση. Δεν είσαι μόνο εσύ και ο σκοπός. Είσαι εσύ, ο δίπλα σου, ο πάραδιπλα σου, ο διπλανός του δίπλα σου και όοολοι αυτοί μαζί πρέπει να φέρετε εις πέρας μια συγκεκριμένη αποστολή. Κοινή αποστολή. Εκεί είναι η μαγεία. Ότι μαζί με την έλευση του όρου Online έρχεται και ο όρος "κοινό". Κοινός (διαδικτυακός) χώρος, Κοινή (διαδικτυακή) ώρα, Κοινός στόχος. Και αυτή η αλληλεπίδραση φέρει μαζί της την ανάγκη για συνεργασία και ομαδικότητα, πράγματα που είναι ό,τι σημαντικότερο μπορεί να αποκομίσει κάποιος από τα online games. Μαθαίνεις να συνεργάζεσαι για κάποιο κοινό σκοπό.
Σχετικά με την επιρροή, θα σου παραθέσω μια φράση της Jane McGonigal: "Οι χρήστες παιχνιδιών σαν το WoW, είναι παντοδύναμα, αισιόδοξα άτομα (super-empοwered hopeful individuals). Είναι άνθρωποι που πιστεύουν ότι έχουν τη δυνατότητα σε ατομικό επίπεδο να αλλάξουν τον κόσμο. Και το μόνο πρόβλημα είναι ότι πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν εικονικούς κόσμους και όχι τον πραγματικό".
Τέλος, χωρίζω τα παιχνίδια των smartphones σε δύο κατηγορίες: Σε αυτά με τα οποία περνάς την ώρα σου (τύπου sudoku ή πασιέντζα) και σε αυτά που αποτελούν προσομοιώσεις κανονικών παιχνιδιών σαν αυτά που παίζεις σε έναν υπολογιστή. Τα τελευταία, τα θεωρώ αποτυχημένα από τη στιγμή που υπάρχουν παιχνιδομηχανές pocket size τύπου Game Boy DS και PSP και δε συμμαζεύεται που σίγουρα δεν θα αντικατασταθούν εύκολα από τα κινητά, τα οποία ίσως και να υποστηρίζουν τα ίδια παιχνίδια αλλά σίγουρα σε πολύ χαμηλότερη ποιότητα και δίνοντας τελείως διαφορετική εμπειρία παιχνιδιού. Παρ'όλα αυτά, πολλές εταιρίες (βλ. EA) προορίζουν πολλά από τα παιχνίδια της και στα κινητά (βλ. The Sims 2 & 3).
Αυτά μου είπε, λοιπόν, ο Δημήτρης, που μίλησε και λίγο για το gaming μέσω smartphone. To εκπληκτικό είναι ότι αντιμετωπίζει το gaming με ένα τρόπο διαφορετικό, ότι δείχνει να νιώθει και αυτός ως ένα super-empοwered hopeful individual που μπορεί σε συνεργασία με τους άλλους παίκτες να αλλάξουν ένα κόσμο. Πιστεύει στη μαγεία της αλληλεπίδρασης, εμπνέεται από το σκοπό του παιχνιδιού και δεν το αντιμετωπίζει ως απλό τρόπο για να σκοτώσει την ώρα του. Θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο gamer απέναντι σε άλλους αντίστοιχους χρήστες. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι από αυτό που πολλοί θεωρούν ως χάσιμο χρόνου, εκείνος και πολλοί άλλοι μπορούν να αποκομίσουν πολύτιμες εμπειρίες και δεξιότητες.
Ας μην πω, όμως, παραπάνω. Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα ακούσετε και από την Jane McGonigal που έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα άποψη πάνω στο gaming και τα οφέλη που μπορούμε να έχουμε από αυτό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου