Το πόσο μερικοί online game players ταυτίζονται με τα avatars τους είναι γνωστό. Δεν μπορούσα, όμως, ποτέ να καταλάβω, πως κάποιοι μπορούν να θεωρήσουν ως ίδιο εχθρό έναν τύπο που ''συγκρούονται'' online, τη μάνα τους ή τη γιαγιά τους με ένα τέρας με τέσσερα κεφάλια και φλόγες στην ουρά του. Εκτός αν η γιαγιά τους έχει πραγματικά παραμορφωθεί με τα χρόνια, όπως του κολλητού μου.
Στη Ρωσία, λοιπόν, κάποιοι τύποι, επειδή δεν τους έφταναν οι ομαδικές ψηφιακές μάχες που είχαν οργανώσει, είπαν (τι πιο φυσιολογικό) να το κάνουν και στην πραγματικότητα, καθώς η μία ομάδα θρήνησε τον άδικο χαμό ενός ψηφιακού warrior (http://rt.com/news/online-game-rivalry-ends-with-real-life-murder/). Αποτέλεσμα ήταν να θρηνήσουμε τελικά τη ζωή ενός πραγματικού ανθρώπου μόλις 33 χρονών.
Από την ίδια πηγή, στην ίδια χώρα, ένας 20χρονος σκότωσε τη γιαγιά του, γιατι τόλμησε να τον φωνάξει για φαγητό την ώρα που εκείνος έπαιζε. Πραγματικά, αν η γιαγιά δεν είχε μαγειρέψει μελιτζάνες γιαλατζί, θεωρώ τουλάχιστον άδικο να τη σκοτώσεις μόνο και μόνο επειδή σε διέκοψε από την προσπάθεια απόκτησης ενός ακόμα level.
Πέρα από όλη την πλάκα, όμως, είναι τρομακτική η ταύτιση του παίκτη με τον χαρακτήρα-avatar του στο online gaming. Και το πιο τρομακτικό είναι, ότι αρκεί μόνο να συμπληρώσεις ακόμα και σε μια μέρα αρκετές ώρες παιχνιδιού, για να μπουν στο υποσυνείδητο σου τα ένστικτα του avatar σου.
Γιώργος Βουδούρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου